Loading...

Blog

Laurens van Wieringen (2000-2002)

AFSTAND NEMEN VAN EERDERE VANZELFSPREKENDHEDEN

Laurens van WIeringen studeerde in 2000 af van de afdeling Product Design in Arnhem en vertrok direct naar het Royal College of Art.

Peter Nijenhuis: waar ben je mee bezig?
Laurens van Wieringen: ik vertrek over een week naar Milaan.

Peter Nijenhuis: Wat ga je daar doen?
Laurens van Wieringen: Ik sta met Meubellabel De Vorm op de beurs met meubels die gemaakt zijn van polyethyleentereftalaat of pet. Van pet is onder andere de petfles gemaakt. Van gerecyclede pet kun je meubels maken die op zich ook weer recyclebaar zijn. Daar moet je wel veel kennis en ervaring voor bijeenbrengen. Er werken iets van vijf bedrijven samen aan het petmeubelproject. Bij dit project gaat het niet alleen om mij als ontwerper, maar om alle betrokken partijen en om vervolgens de beste kwaliteiten te behalen. De heersende opvatting dat één individuele ontwerper zoiets zou realiseren vind ik arrogant. Naar mijn idee is het tijdperk van de individuele ontwerper wel voorbij en gaat het erom mensen en hun doelen en wensen bij elkaar te brengen en samen te werken.

Peter Nijenhuis: Was je daar al bezig toen je in 2000 afstudeerde aan de afdeling Product Design van ArtEZ in Arnhem?
Laurens van Wieringen: Op Product Design in Arnhem was ik met andere dingen bezig. Arnhem was vooral een hele goede werkplaats waar je eindeloos kon experimenteren. In Arnhem ging het in mijn tijd om ontwerpen vanuit het materiaal. Je leerde om een product te maken dat door zijn ontwerp en materiaalgebruik een verhaal vertelde en een bestaand product een draai gaf. De deurbel van Peter van der Jagt vind ik daar een goed voorbeeld van. Er zijn duizenden deurbellen, maar een deurbel die twee wijnglazen doet klinken, roept iets op wat al die andere deurbellen niet oproepen.

Peter Nijenhuis: Was Londen en het Royal College of Art waar je gelijk na je afstuderen in 2000 heen ging een andere wereld?
Laurens van Wieringen: Er wordt wel gezegd dat in Arnhem de nadruk niet lag op de theorie, maar ik kwam in Londen niet ineens in aanraking met ideeën of vraagstellingen waar ik in Arnhem nooit kennis van had genomen. De RCA was alles wat ze ervan zeggen. Je krijgt zeer veel input en je moet snel leren schakelen. Je studeert met mensen uit alle werelddelen en vooral dat is voor mij een eye opener geweest. Rechtstreeks uit de mond van een Koreaan of een Zuid-Amerikaan horen wat er in zijn hoofd omgaat, is een ervaring die met iets anders is te vergelijken. Je maakt kennis met manieren van denken en kijken die tot dan toe buiten je belevingswereld liggen. Daardoor neem je afstand van eerdere vanzelfsprekendheden, zoals de Hollandse directheid bijvoorbeeld. Niet onbelangrijk voor mij was dat ik als student met andere studenten al gelijk met serieuze opdrachtgevers aan tafel zat. Wij als studenten bouwden een installatie in het hoofdkantoor van de financiële tv-zender Bloomberg. Je speelt in een andere competitie dan in Arnhem. In mijn tijd aan het Royal College, dat moet ik er wel bij zeggen, speelden er natuurlijk andere dingen dan nu. Door de technologische ontwikkelingen van de afgelopen jaren zijn de vraagstellingen en de mogelijke oplossingen nu heel anders. Alleen al het feit dat iedereen tegenwoordig heel snel te bereiken en te mobiliseren is, betekent dat je als ontwerper en ontwerpstudent heel andere wegen kunt bewandelen.

Website Laurens van Wieringen

Peter Nijenhuis 04 04 2014



 

terug »