Zomer 2011 in Arnhem staat in het teken van Amber: de 4e Arnhem Mode Biënnale. Een aanleiding voor OPA om het Ontwerpcafé van juni te wijden aan Nederlands trots op het gebied van modevormgeving. Wij wijken voor deze bijzondere avond uit naar het museumcafé waar we in samenwerking met het Museum voor Moderne Kunsten Arnhem (MMKA) een mooi programma hebben georganiseerd. Petra Vonk, Sjaak Hullekes, Truus en Riet Spijkers zullen hun visie op mode en ambacht gaan geven. Speciaal voor bezoekers van het Ontwerpcafé zal voorafgaand aan het avondprogramma de tentoonstellingen ‘Get Real/ Real Self’ (AMB) en ‘The mirror has two faces’ (Spijkers en Spijkers) te bezichtigen zijn.

Petra Vonk is aan de Design Academy Eindhoven opgeleid en heeft vervolgens als knitwear designer voor diverse kleding merken gewerkt. Nu is ze al jaren actief als zelfstandig textielontwerpster die zich heeft toegelegd op de ontwikkeling van innovatieve stoffen voor mode en interieur toepassingen. Haar startpunt is een ambachtelijk ontwerp of techniek dat met innovatieve productie mogelijkheden in het heden wordt geplaatst. Daarnaast geeft ze les aan het Amsterdam Fashion Instituut en de Academie Beeldende Kunst Maastricht.
Sjaak Hullekes heeft onlangs zijn modehuis aan de Kerkstraat mogen openen. Na zijn Opleiding aan ArtEZ heeft hij verschillende prijzen, waaronder de Mercedes Benz Dutch Fashion award 2009, voor zijn herencollectie ontvangen. Nu zal hij eind juni ook zijn eerste damesmodelijn presenteren. De Gelderlander kopte op 8 april van dit jaar “Modehuis wordt ode aan het ambacht”. Sjaak Hullekes gaat op de eerste zomeravond uit de doeken doen wat hij daar precies mee bedoelt.
Truus en Riet Spijkers zullen worden geïnterviewd door Hedwig Saam, directeur van het MMKA. Tien jaar al presenteert het duo een collectie voor vrouwen. Hun werk wordt geïnspireerd door muzen: Archetypische vrouwen uit kunst, literatuur en geschiedenis uit het begin van de twintigste eeuw. De Haute Couture collecties kenmerken zich door ambachtelijke perfectie. Kunde en inspiratie resulteert in een herkenbaar handschrift waaruit de liefde voor de zelfbewuste vrouw spreekt. Dit voorjaar hebben de gezusters voor het eerst een tweede lijn gelanceerd: SIS, een betaalbare lijn voor de Nederlandse markt.

Info
Datum: dinsdag 21 Juni 2011
Let op: Dit ontwerpcafé zal plaatsvinden in het museumcafé van het MMKA.
Aanvang Ontwerpcafé: 20.00u, kaartverkoop vanaf 18.30 ingang museumcafé. (De hoofdingang van het museum is gesloten.)
Vanaf 19.00 zijn de tentoonstellingen ‘Get Real/ Real Self’ en ‘The mirror has two faces’ te bezichtigen.
Entree: 5 euro. Studenten ArtEZ, studenten IPO (HAN) en Familie van OPA: gratis

Ontwerp affiche: Illustratie door Piet Paris, vormgeving Anka Kresse.
Wil je ook een keer een affiche voor OPA ontwerpen, stuur dan een mail naar Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken

Verslag ontwerpcafé 21 juni 2011

Ter gelegenheid van de Arnhem Mode Biënnale en de tentoonstelling The mirror has two faces: Spijkers en Spijkers vond het ontwerpcafé ditmaal plaats in het Museum voor Moderne Kunst Arnhem. Ontwerpers Petra Vonk, Sjaak Hullekes en Spijkers & Spijkers spraken over de harde modewereld, waarin kostbare originele ontwerpen door kledingketens als ZARA en H&M nagemaakt worden en voor enkele tientjes aan het grote publiek worden aangeboden. Hoe kunnen hedendaagse ontwerpers in deze wereld overleven?

Petra Vonk begon haar carrière als modeontwerper, maar ging na 15 jaar op zoek naar toepassingen van textiel die minder vluchtig van aard zijn. Ze stuitte op een doos vol oude kanten lapjes die wel modisch zijn, maar niet trendgevoelig. Dat sprak haar aan. Met behulp van een laser ontwikkelde ze vervolgens een techniek waarmee ze zelf kant kan maken: ze ‘smelt’ het oppervlak van textiele materialen, zodat er patronen ontstaan. Dit voortraject had een ambachtelijk karakter vanwege de kennis die ze er ontwikkelde over nieuwe toepassingen van materialen en technieken. Later maakte ze een vertaalslag waarin deze kennis op industriële wijze wordt toegepast, zodat eindproducten er 'superstrak' uitzien. Met behulp van de nieuwe kanttechniek maakte ze onderzetters voor het Rijksmuseum die qua uitstraling aansluiten bij de kanten kragen op zeventiende-eeuwse schilderijen uit haar collectie. Verder ontwerpt ze bijvoorbeeld grote wandtapijten in opdracht, o.a. voor scholen en bedrijven, die de akoestiek of het klimaat in zo'n gebouw verbeteren. Zo combineert Vonk traditie met hightech waardoor haar ontwerpen weliswaar raakvlakken hebben met de mode, maar die het vakgebied ook overstijgen.

Sjaak Hullekes verzet zich ook tegen te vluchtigheid van de mode-industrie. Volgens hem lijken kledingketens als H&M en ZARA op McDonalds: “Je koopt iets, je draagt het een week, het gaat stuk en je gooit het weer weg.” Dit contrasteert sterk met een filmpje dat hij tijdens zijn presentatie toonde. Daarin rolde een mevrouw steeds een klein stukje van de rand van een sjaal van Hermès op. Daarna werd dit steekje voor steekje vastgezet. Hullekes wil dat zijn eigen label eenzelfde liefde voor materialen en technieken uitstraalt. Hij kiest daarom zijn stoffen zorgvuldig uit en laat veel handmatig aanbrengen zoals zakken, kragen en andere details… Zelfs de dozen waarin hij zijn kleding verkoopt worden met zorg uitgezocht: hij zag ervan af om pallets uit China te laten aanrukken en koos in plaats daarvan voor handgemaakte exemplaren uit België. Hij legt uit: “Het is van belang om van A tot Z hetzelfde verhaal te vertellen: het zit ‘m in de details.”
Maar het publiek dat zijn presentatie aanhoorde was sceptisch over zijn geloof in het ambacht. Zo vroeg iemand zich hardop af of het filmpje dat hij toonde niet gewoon een PR-stunt van Hermès is: alles wordt tegenwoordig toch gewoon in China gemaakt? Met dit filmpje wordt een mythe in stand gehouden waarmee modemerken uit het hogere segment grote bedragen kunnen vragen. Hullekes wil dat niet geloven: “Ik houd me hieraan”.

Even later komt ook Hedwig Saam, directeur van het Museum voor Moderne Kunst Arnhem, terug op het Hermès filmpje in haar interview met de Arnhemse modeontwerpers Truus en Riet Spijkers. Ze vraagt wat de twee zusjes ervan vonden. Truus antwoordt: “Ik geloof dat helemaal niet”. Riet vult aan: “Die spullen worden gewoon in China gemaakt.” Volgens Spijkers & Spijkers is dat ook niet erg: het ambacht straalt een zekere romantiek uit, maar “de machine kan het meeste ook, en soms zelfs beter. Het is kostbaar genoeg om unieke werken te maken. Met het in elkaar zetten van een colbert ben je zeker een dag bezig.”
De T-shirts van Spijkers & Spijkers worden niet simpelweg bedrukt. In plaats daarvan wordt de vlakverdeling bereikt door verschillende lappen stof aan elkaar te hechten, of door stukken textiel in te zetten. Dat kan ZARA niet namaken. Bovendien wordt de kleding van dergelijke grote kledingketens vaak al na een seizoen weggegooid, terwijl goede ontwerpen jaren mee gaan: “Wat goed is, dat blijft”.

Petra Vonk, Sjaak Hullekes en Spijkers & Spijkers zijn dus allen op verschillende manieren op zoek naar kwaliteit. Vonk vindt dat in de combinatie van het ambachtelijke vooronderzoek en het industrieel geproduceerde eindproduct. Hullekes is van mening dat mooie materialen en handwerk bijdragen aan een verzorgd totaalbeeld. En Spijkers & Spijkers zien de ingewikkelde constructie van hun ontwerpen als een uiting van kwaliteit. Een opvallende overeenkomst is dat ze allen van mening zijn dat de ware kracht van goede (mode)ontwerpen in het ambacht ligt. Misschien is die koppeling van ambacht aan kwaliteit één van de redenen waarom handwerk, borduurwerk en breisels op dit moment ook mateloos populair zijn onder de jonge ontwerpers die dit jaar afstuderen aan de modeacademies.

Door: Paula van Strien
Foto's: Eva Broekema